aanmelden
De inspiratie van Triggerfinger
'Zet uzelf op het het verkeerde been'
Muzieknieuws 14-02-2019 13:36
Triggerfinger, een van de populairste rockbands in België en Nederland, viert in 2019 hun twintigjarige jubileum. Dit doen ze onder meer met een uitgebreide tour en een ‘Limited Edition Luxury Box Set’ met onuitgebracht materiaal en live-opnames. Ondanks hun twee decennia in het zadel is de immer scherp geklede band nog steeds hongerig. ‘Het loont nog altijd om liedjes te blijven maken. Een van de mooiste gevoelens die er zijn, is het potentieel voelen van een idee.’

Zanger en gitarist Ruben Block: ‘Mijn idee is dat hetgeen je wilt maken, al helemaal af is in een kamer naast u. All the pieces of the puzzle lay in the next room. Keep on flippin’ pieces into your room, one bit at the time. Zo groeit datgene wat je wilt maken. Maar de sleutel naar nieuw materiaal is simpelweg het beginnen met werken. Niet wachten tot er iets komt. Nee, je moet echt aan de slag gaan. De schop oppakken en graven.

Je kan namelijk ook ideeën forceren door gewoon aan het werk te gaan. En dan kan het zijn dat er dagenlang niets noemenswaardigs gemaakt wordt. Daar moet je doorheen, want tot nu toe is het altijd zo geweest dat het ergens toe leidt. Je komt onvermijdelijk op slechte ideeën. Da’s prima, dat hoort erbij. Begin er maar aan en zie maar waar het uitkomt. Soms ben je dagen bezig om iets te vinden waar je niet naar op zoek was.’

Waanzin
Bassist Paul van Bruystegem: ‘Ik wil alles opnemen wat er aan ideeën binnenkomt. Alles wat eruit moet, ook al is het uit verveling. Goede ideeën, slechte ideeën, alles. Ik hou het allemaal bij, terrabytes vol waanzin. Maar als je het later weer terugluistert, dan kan iets weer zeer inspirerend zijn om op verder te bouwen. Ideeën van vroeger zijn vaak helemaal anders. Soms naïever, maar daardoor zeker niet slechter.

Het is goed om veel te verzamelen met het doel je vak als muzikant uit te benen. Je ontdoet je van steeds meer ballast om naar een essentie toe te werken. Daarom mogen ruwe ideeën ook de reinste waanzin zijn. In de kern bevinden zich vaak elementen van schoonheid. Zolang ideeën blijven komen, is er materiaal om uit te benen.’

Drummer Mario Goossens: ‘Ook wanneer we repeteren nemen we ideeën op. Het gekke is inderdaad dat we heel euforisch over een idee kunnen zijn, maar als je dat twee dagen later terughoort, is het vaak eigenlijk waardeloos. Gezamenlijk ideeën uitwerken, daar heb je discipline voor nodig. Je kan zelf een idee hebben, maar de input van Ruben en Paul is altijd een belangrijke meerwaarde.’



Eigenheid
Ruben: ‘Wat soms werkt is uzelf een kader opleggen. Iets voor jezelf afbakenen. “Wat nou als ik die tekst zing zoals Jack Nicholson dat zou zeggen?” Dan dwing je jezelf om een eigen vorm aan het idee te geven. Zo creëer je eigenheid en een unieke herkenbaarheid in je spel.

Ik heb mezelf anders ontwikkeld als muzikant dan wat mijn oorspronkelijke doel was. Ik speelde veel dingen die ik niet zo kon spelen als de originele componist in kwestie. Maar dan deed ik het op mijn eigen manier en ontdekte zo iets nieuws. Zo kon een eigenheid zich vormen, een herkenbare handtekening van mezelf.’

Paul: ‘Verras uzelf. Ga spelen op instrumenten waar je eigenlijk niet op kan spelen. Ik heb onlangs een sampler gekocht. Ik snap daar niet veel van, maar ging er een beetje mee klooien. En dan loop je plotseling tegen iets verrassends aan. Een kenner van het apparaat zou zeggen: “Wat is dit nu weer?” Maar jij kan onbevangen met het instrument aan de gang, als een kind met nieuw speelgoed. Dat is niet alleen maar amusant, maar ook een waardevolle bron voor nieuwe ideeën.’

Lucht
Ruben: ‘Als ik terugkijk naar wat ik allemaal heb gemaakt, is er een rode draad te ontwaren. Een truc, een patroon volgens welke ik gewerkt heb. Vroeger dacht ik dat ik thuis moest zijn, omringd door al mijn spullen. Dat zou de enige plek zijn waar ik zou kunnen creëren. Maar toen ik erachter kwam dat dat niet waar was, was dat een bevrijdend moment.

Je kan willekeurig op welke plek, op welk moment iets schrijven. Als ik demo’s voor Triggerfinger maak, doe ik dat vaak gedurende periodes waarin ik veel werk. Vijf dagen per week alleen maar liedjes schrijven. Na verloop van tijd kom je in een soort creatieve concentratie terecht en vind je sneller oplossingen.’

Mario: ‘Bij onze laatste plaat hebben we steeds werkdagen aangehouden van bijvoorbeeld elf tot zes. En dan de dag niet onderbreken om te gaan eten om in de creatieve bubbel te blijven. Om zes uur ben je gewoon moe. Als je zes à zeven uur doorwerkt, heb je goed gewerkt. En dan heb je daarna nog een hele avond en een ochtend om oplossingen te bedenken voor datgene wat in de studio nog niet helemaal lukte. Je moet ruimte in je hoofd behouden. Inspiratie moet lucht krijgen.’

Geestesvoeding
Ruben: ‘Natuurlijk, het bestaat. Soms is het onvermijdelijk en moet je jezelf niet gaan frustreren als je qua ideeën even een beetje droog staat. Gelukkig hebben wij nog geen alarmerend onproductieve periodes gekend. Maar soms kan het opdrogen en dan is het een kwestie van water geven. Hoe? Eropuit gaan om de geest te voeden. Verhalen zoeken, mooie dingen zien.

En soms pak ik gewoon een willekeurig boek uit het schap. Ik sla dan zomaar een pagina open en ga zingen wat er staat. Dat kan heel goed naar iets leiden. Soms zelfs ook als oplossing voor een zanglijn die nog niet loopt op de muziek die je al klaar hebt. Je ontdekt een metrum, een woord of een zin. Het kan je op een goede manier in gang zetten.

Je hebt namelijk vaak de neiging om je eigen ding te doen, oplossingen te zoeken op de manier waarop je het altijd hebt gedaan. Verras uzelf. Zet uzelf op het verkeerde, maar uiteindelijk toch weer op het juiste been.’

Het volledige interview met De Staat lezen en heel veel andere interessante artikelen voor muzikanten doorspitten? Bestel Musicmaker #463, maart 2019 (tot 14 maart zonder verzendkosten én zonder verplichtingen) hier!